Vorige week had ik het er nog over met een deelnemer van de Mindfulness training.

Zij was in juni bij mij geweest voor een kennismakingsgesprek. Had last van angsten en enorm piekergedrag.

De training zou pas in september beginnen.

Om die reden gaf ik haar een aantal oefeningen mee en ook een citaat van Wayne Dyer over piekeren. Vorige week in de training zei ze me dat dat ene zinnetje haar al voor een groot deel van haar angst- en piekergedrag had afgeholpen. Prachtig niet?

En nu, vanochtend, overkwam mij hetzelfde. Door ziekte in de familie ben ik van tijd van tijd heel verdrietig. Soms grijpt het je enorm aan, omdat je weet dat het einde onvermijdelijk is.

Tijdens een kopje koffie en de krant lezen in mijn stamcafe, bladerde ik ook nog wat in een tijdschrift. En daar stond het, een citaat van Paulo Coelho: ‘Wie altijd de zon verlangt, eindigt in de woestijn’.

En zo is het; het leven is niet zoals jij het hebt bedacht, het is niet maakbaar. Het leven is veranderlijk, zoals de seizoenen. Je ertegen verzetten geeft alleen maar meer verdriet. Je kunt je leven ook zien als een rivier, met bochten en obstakels erin zoals takken en rotsblokken en soms een waterval. Het water stroomt toch wel en volgt zijn eigen weg.

Acceptatie van wat is kan jou en dus ook mij helpen om door moeilijke tijden heen te komen.

 

Is er een citaat wat jou enorm inspireert of troost? Wil je het delen?